| Dane osobowe | |
|---|---|
| Imię i nazwisko | Halina Balon (po mężu Łagutko) |
| Data urodzenia | 18 kwietnia 1948 |
| Miejsce urodzenia | Katowice |
| Zawód | artysta plastyk; florecistka |
| Wykształcenie | |
| Studia | Akademia Sztuk Pięknych w Krakowie (1967–1970); ASP w Warszawie (1970–1973) |
| Kariera sportowa | |
| Kluby | GKS Katowice; Krakowski Klub Szermierzy; AZS-AWF Warszawa |
| Trenerzy | Adolf Czypionka; Zygmunt Pawlas |
| Najważniejsze osiągnięcia | Brązowy medal mistrzostw świata (1971, drużyna); mistrzostwo Polski (1971); srebro MŚ juniorów (1966) |
| Informacje osobiste | |
| Mąż | Zbigniew Łagutko |
| Dziecko | syn Krzysztof |
Halina Balon łączy działalność artystyczną z karierą sportową; rozpoznawalna jest jako florecistka, która reprezentowała Polskę na igrzyskach olimpijskich i zdobyła medal mistrzostw świata w drużynie.
Życiorys i wykształcenie
Urodziła się 18 kwietnia 1948 roku w Katowicach jako córka Władysława Balona i Marianny Hendrys. W latach 1967–1970 studiowała na Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, a w latach 1970–1973 kontynuowała naukę na ASP w Warszawie. Po uzyskaniu dyplomu podjęła pracę jako grafik i prowadziła własną pracownię plastyczną.
Kariera szermiercza
W młodości była zawodniczką GKS Katowice, z którym związana była przez większość kariery; występowała tam w latach 1962–1968, a także w sezonach 1972 i 1976. W latach 1969–1971 startowała w barwach Krakowskiego Klubu Szermierzy, a następnie reprezentowała AZS-AWF Warszawa w latach 1973–1975 i 1979. Trenowali ją między innymi Adolf Czypionka i Zygmunt Pawlas.
Do najważniejszych wyników należą drugie miejsce w mistrzostwach świata juniorów w 1966 roku oraz tytuł mistrzyni Polski we florecie w 1971 roku. Na mistrzostwach świata w Wiedniu w 1971 roku w drużynie zajęła trzecie miejsce razem z Krystyną Machnicką-Urbańską, Barbarą Wysoczańską, Elżbietą Franke i Jolantą Bebel-Rzymowską.
Starty olimpijskie
Wystąpiła na igrzyskach olimpijskich w Meksyku w 1968 roku, gdzie w zawodach indywidualnych odpadła w pierwszej rundzie, a w drużynie zajęła siódme miejsce. Cztery lata później, na igrzyskach w Monachium, dotarła indywidualnie do ćwierćfinałów, a drużynowo ponownie była siódma.
Działalność zawodowa jako artystka
Po studiach pracowała jako grafik i współpracowała z czasopismami sportowymi, między innymi z "Sportowcem", "Auto Moto" oraz "Magazynem Olimpijskim". Prowadziła Pracownię Plastyczną Łagutko Halina, specjalizującą się w projektowaniu i wykonywaniu biżuterii.
Życie prywatne
Wyszła za mąż za kierowcę rajdowego Zbigniewa Łagutkę. Ma syna o imieniu Krzysztof.
