| Dane osobowe | |
|---|---|
| Imię i nazwisko | Krzysztof Stanisław Bąk |
| Data urodzenia | 12 maja 1951 |
| Miejsce urodzenia | Katowice |
| Zawód / rola | Duchowny rzymskokatolicki, prałat |
| Edukacja | |
| Studia | Wyższe Śląskie Seminarium Duchowne w Krakowie |
| Stopień naukowy | Doktor teologii (2008) |
| Funkcje | |
| Caritas | Dyrektor Caritas Archidiecezji Katowickiej (2000–2019) |
| Miejsce zamieszkania | Borowa Wieś |
Krzysztof Bąk urodził się w rodzinie Stanisława i Julii z domu Góras. Zawód kapłański łączy z działalnością na rzecz osób niepełnosprawnych i zarządzaniem pomocą charytatywną na Śląsku.
Życiorys i wykształcenie
W młodości uczęszczał do trzyletniej szkoły zawodowej przy ul. Sokolskiej w Katowicach, kształcąc się jako ślusarz. Pracował w Zakładach Drzewnych Przemysłu Węglowego i równocześnie uzupełniał wykształcenie w Liceum Ogólnokształcącym im. Mickiewicza, gdzie zdał maturę w 1972 roku. W październiku 1972 roku podjął studia filozoficzno-teologiczne w Wyższym Śląskim Seminarium Duchownym w Krakowie.
Święcenia kapłańskie przyjął 12 kwietnia 1979 roku w parafii katedralnej Chrystusa Króla w Katowicach. W tym samym roku obronił pracę magisterską pt. "Problem cudu w Ewangelii Janowej" pod kierunkiem ks. dr. Stanisława Szymeckiego. W 1999 roku ukończył studia podyplomowe na Uniwersytecie Śląskim na kierunku Organizacja Pomocy Społecznej, a doktorat obronił w 2008 roku na Papieskiej Akademii Teologicznej — rozprawa dotyczyła pomocy Caritas Archidiecezji Katowickiej na Śląsku w latach 2000–2007.
Praca z osobami niepełnosprawnymi i działalność w Caritas
Pierwszą parafią, w której pracował jako kapłan, była parafia Matki Bożej Uzdrowienia Chorych w Rydułtowach-Orłowcu (1979–1983). W latach 1983–1988 był wikariuszem w parafii Bożego Narodzenia w Rudzie Śląskiej Halembie. Po nominacji na diecezjalnego duszpasterza osób niepełnosprawnych został przeniesiony do Borowej Wsi.
W 1990 roku w Borowej Wsi powstał Ośrodek dla Osób Niepełnosprawnych „Miłosierdzie Boże”, którego tworzenie ks. Bąk wspierał jako duszpasterz. Zaangażował się także w powstawanie podobnych placówek na terenie archidiecezji w Rudzie Śląskiej, Knurowie, Tychach, Lędzinach, Chorzowie i Wodzisławiu Śląskim.
Od 2000 do 2019 roku kierował Caritas Archidiecezji Katowickiej. W ramach tej działalności organizował pomoc dla potrzebujących i dla osób poszkodowanych w katastrofach. Był także organizatorem pielgrzymek do Ziemi Świętej dla osób dotkniętych tragedią, między innymi dla wdów po górnikach z kopalni "Halemba" oraz dla poszkodowanych przez zawalenie się hali MTK.
Odznaczenia i wyróżnienia
Wyróżniono go licznymi odznaczeniami i tytułami. Otrzymał Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski w 2008 roku oraz Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski w 2019 roku. Ma także Medal Świętego Brata Alberta (2004), nagrodę "Lodołamacz specjalny" (2007) oraz Order „Zasłużony dla województwa śląskiego" (2006). W 1995 roku został kanonikiem honorowym Katowickiej Kapituły Katedralnej, a w 2007 roku uzyskał godność kapelana honorowego Jego Świątobliwości. Rada Powiatu Bieruńsko-Lędzińskiego nadała mu tytuł Honorowego Obywatela w 2010 roku, a od 28 listopada 2013 roku jest też honorowym obywatelem Rudy Śląskiej. Jest kawalerem papieskiego Orderu Grobu Świętego.
