| Dane podstawowe | |
|---|---|
| Urodzenie | 4 grudnia 1923, Czeladź |
| Zgon | 21 września 1982, Łódź |
| Zawód | Dziennikarz radiowy i telewizyjny |
| Wykształcenie | |
| Studia | Studium Wydziału Administracji Publicznej w Katowicach; Wydział Prawa, Uniwersytet Łódzki |
| Najważniejsze stanowiska | |
| TVP Łódź | Pierwszy dyrektor (1956–1959) |
| Polskie Radio | Zastępca redaktora naczelnego PR w Łodzi (1959–1981) |
| Inne | |
| Współpraca | Współtwórca rozgłośni radiowych w Kielcach i Olsztynie |
| Organizacje | Członek zarządu Wojewódzkiej Federacji Sportu w Łodzi |
| Pochówek | |
| Miejsce | Stary Cmentarz w Łodzi, część rzymskokatolicka (kwatera 23A-13-16) |
| Odznaczenia (wybrane) | |
| Ordery | Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (1980); Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski |
| Medale | Złoty i Srebrny Krzyż Zasługi (Srebrny 1954); Medal 10-lecia Polski Ludowej (1955) |
Arnold Borowik urodził się 4 grudnia 1923 w Czeladzi i zmarł 21 września 1982 w Łodzi. Był polskim dziennikarzem radiowym i telewizyjnym, znanym jako pierwszy dyrektor TVP Łódź. Przez większość kariery pozostawał związany z łódzkimi oddziałami Polskiego Radia oraz z powstającą lokalną telewizją. Zajmował stanowiska kierownicze i uczestniczył w tworzeniu regionalnych rozgłośni.
Życiorys i wykształcenie
Był synem Wincentego. Ukończył naukę w Studium Wydziału Administracji Publicznej w Katowicach. Następnie studiował na Wydziale Prawa Uniwersytetu Łódzkiego. Początkowo pracował w oddziale Polskiego Radia w Katowicach, a w 1948 przeniósł się do Łodzi i podjął pracę w Łódzkiej Rozgłośni Polskiego Radia.
Kariera w radiu i telewizji
W Łódzkiej Rozgłośni pełnił funkcje montażysty i sprawozdawcy. Był też kierownikiem działu publicystyki i informacji oraz relacjonował wydarzenia polityczne i państwowe. W 1956 przez kilka miesięcy pełnił funkcję redaktora naczelnego rozgłośni, a w tym okresie angażował się przy organizacji lokalnej telewizji.
W latach 1956–1959 kierował TVP Łódź jako dyrektor ośrodka. Po 1959 roku, aż do 1981, sprawował stanowisko zastępcy redaktora naczelnego Polskiego Radia w Łodzi. Pełnił funkcję pełnomocnika Radiokomitetu i współtworzył rozgłośnie radiowe w Kielcach i Olsztynie. Był również członkiem zarządu Wojewódzkiej Federacji Sportu w Łodzi; zmarł w Łodzi i został pochowany na Starym Cmentarzu, w części rzymskokatolickiej (kwatera 23A-13-16).
Ordery, odznaczenia i nagrody
Otrzymał Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski w 1980 roku. Wcześniej nadano mu Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski oraz Złoty Krzyż Zasługi. Srebrny Krzyż Zasługi pochodzi z 1954 roku, a w 1955 roku przyznano mu Medal 10-lecia Polski Ludowej. W 1981 Komitet ds. Radia i Telewizji wyróżnił go nagrodą za osiągnięcia w twórczości radiowej i telewizyjnej z Łódzkiej Rozgłośni Polskiego Radia; otrzymał też Nagrodę Województwa Łódzkiego i Honorową Odznakę Województwa Łódzkiego.
