| Dane osobowe | |
|---|---|
| Imię i nazwisko | Elżbieta Ewa Bieńkowska z domu Moycho |
| Data urodzenia | 4 lutego 1964 |
| Miejsce urodzenia | Katowice |
| Zawód / rola | |
| Zawód | Urzędniczka, polityk |
| Najważniejsze funkcje | |
| Minister rozwoju regionalnego | 2007–2013 |
| Senator VIII kadencji | 2011–2014 |
| Wiceprezes Rady Ministrów; minister infrastruktury i rozwoju | 2013–2014 |
| Komisarz UE ds. rynku wewnętrznego i usług | 2014–2019 |
| Wykształcenie | |
| Szkoła średnia | IV LO im. Stanisława Staszica w Sosnowcu (1982) |
| Studia | Orientalistyka (iranistyka), Uniwersytet Jagielloński (1988) |
| Dalsze kształcenie | KSAP (1996); studia podyplomowe SGH (1998) |
| Odznaczenia | |
| Wybrane | Komandor z Gwiazdą Orderu Zasługi (Norwegia, 2012); Złoty Medal „Za Zasługi dla Pożarnictwa” (Polska, 2014) |
Elżbieta Bieńkowska zajmowała stanowiska w administracji regionalnej i rządowej oraz pełniła funkcję komisarza w Komisji Europejskiej. Była minister rozwoju w latach 2007–2013 i komisarz UE ds. rynku wewnętrznego i usług w latach 2014–2019.
Wykształcenie i początki kariery
W 1982 ukończyła IV Liceum Ogólnokształcące im. Stanisława Staszica w Sosnowcu. W 1988 zdobyła dyplom z orientalistyki w zakresie iranistyki na Wydziale Filologicznym Uniwersytetu Jagiellońskiego. Ukończyła Krajową Szkołę Administracji Publicznej w 1996 i studia podyplomowe w Szkole Głównej Handlowej w 1998.
Początkowo pracowała przy zarządzaniu programami współfinansowanymi z funduszy UE. Odbyła staże w Ministerstwie Spraw Zagranicznych oraz w administracji brytyjskiej, a następnie zajmowała stanowiska związane z programowaniem i funduszami strukturalnymi w województwie śląskim.
Kariera w administracji regionalnej
W regionie pełniła między innymi funkcję pełnomocnika wojewody ds. kontraktu regionalnego oraz dyrektora Wydziału Rozwoju Regionalnego. Koordynowała prace nad Regionalną Strategią Innowacji dla Województwa Śląskiego i była kierownikiem zespołu ds. aktualizacji strategii rozwoju województwa na lata 2000–2020.
Była także koordynatorem i negocjatorem zespołu przygotowującego Regionalny Program Operacyjny Województwa Śląskiego na lata 2007–2013; program przyjęto 4 września 2007 jako jeden z pierwszych pięciu programów regionalnych w Polsce. W latach 2002–2007 pełniła funkcję wiceprzewodniczącej rady nadzorczej Górnośląskiej Agencji Rozwoju Regionalnego, a 5 października 2007 została powołana na dyrektora Śląskiego Centrum Przedsiębiorczości.
Funkcje rządowe i praca w instytucjach europejskich
16 listopada 2007 została zaprzysiężona na stanowisko ministra rozwoju regionalnego w pierwszym rządzie Donalda Tuska. W wyborach parlamentarnych w 2011 uzyskała mandat senatorski jako bezpartyjna kandydatka z ramienia Platformy Obywatelskiej, otrzymując 48 281 głosów w okręgu nr 75.
W drugim rządzie Donalda Tuska zachowała urząd ministra rozwoju regionalnego. 27 listopada 2013 prezydent odwołał ją z tego stanowiska i powołał na stanowiska wiceprezesa Rady Ministrów oraz ministra infrastruktury i rozwoju. 10 września 2014 Jean-Claude Juncker ogłosił jej nominację na komisarza Komisji Europejskiej ds. rynku wewnętrznego i usług, a stanowisko to pełniła od 1 listopada 2014 do 30 listopada 2019. 31 października 2014 złożyła mandat senatorski z powodu obejmowania funkcji w Komisji.
W maju 2015 tygodnik „Do Rzeczy” ujawnił nagranie rozmowy Bieńkowskiej z szefem CBA Pawłem Wojtunikiem z czerwca 2014, która była elementem tzw. afery podsłuchowej. We wrześniu 2023 została przewodniczącą think tanku Centre for European Policy Studies w Brukseli.
Odznaczenia i wyróżnienia
W 2012 otrzymała tytuł Komandora z Gwiazdą Orderu Zasługi Norwegii. W 2014 otrzymała Złoty Medal „Za Zasługi dla Pożarnictwa”. Wśród przyznanych jej wyróżnień znajdują się Nagroda Kisiela (2011), Medal „Serce Solidarności” przyznany przez „Solidarność” KWK „Wesoła”, Nagroda im. Władysława Grabskiego przyznana przez Konfederację Lewiatan (2013) oraz nagroda Wiktor 2013 w kategorii „Polityk Roku”. W 2015 zdobyła pierwsze miejsce w plebiscycie Programu III Polskiego Radia „Srebrne Usta 2014”.
Życie prywatne
Jest córką Tadeusza i Jadwigi. Jest zamężna z Arturem i ma troje dzieci: Michalinę, Mateusza i Zofię. Jest krewną aktorki Anny Guzik. Zamieszkała w Mysłowicach.