| Dane | |
|---|---|
| Urodzenie | 20 czerwca 1931, Katowice |
| Zgon | 18 lutego 1996, Monachium |
| Zawód | Aktor, reżyser, wykładowca |
| Wykształcenie | Polonistyka — Uniwersytet Warszawski |
| Małżeństwo | Roma Ligocka |
| Dzieci | syn Jakub |
| Miejsce pochówku | Cmentarz Leśny w Monachium |
| Nagrody (wybór) | |
| 1961 | Wyróżnienie za reżyserię — I Kaliskie Spotkania Teatralne |
| 1964 | Nagroda za reżyserię — V FPSW we Wrocławiu |
Jan Biczycki był aktorem i reżyserem, który prowadził działalność zarówno w Polsce, jak i w Niemczech. W dorobku ma pracę w teatrach dramatycznych, współtworzenie klubu kabaretowego oraz role filmowe i telewizyjne.
Życiorys i wykształcenie
Biczycki ukończył studia na Uniwersytecie Warszawskim, gdzie studiował polonistykę. W trakcie studiów pracował jako asystent reżysera w Teatrze Polskim w Warszawie. W 1957 roku współzałożył klub "Stodoła" i pełnił w nim funkcję kierownika artystycznego do 1960 roku.
Kariera teatralna w Polsce
Początkowo związany był z warszawskim Teatrem Syrena, w którym występował w latach 1955–1957. W latach 1959–1961 współpracował z Teatrem Dramatycznym w Koszalinie, także jako reżyser. W kolejnych latach reżyserował spektakle w wielu teatrach, w tym w Teatrze im. Juliusza Słowackiego w Krakowie (1962–1963) oraz w warszawskim Teatrze Komedia, gdzie w latach 1964–1965 pełnił funkcje reżysera, dyrektora i kierownika artystycznego.
Praca za granicą, działalność dydaktyczna i film
W 1965 roku otrzymał stypendium Herberta von Karajana i wyjechał do Salzburga. W 1968 roku zamieszkał w Monachium, gdzie kontynuował działalność aktorską i reżyserską oraz wykładał na tamtejszym uniwersytecie; został mianowany docentem. W filmografii ma między innymi role w produkcjach takich jak "Róża Luksemburg" (1986) — jako August Bebel, oraz występy w serialu "Tatort" (1970) i filmach "Sinobrody" (1984) czy "Lęk i miłość" (1988).
Nagrody i wyróżnienia
W 1961 roku otrzymał wyróżnienie za reżyserię przedstawienia Dario Fo "Archaniołowie nie grają w bilard" na I Kaliskich Spotkaniach Teatralnych. W 1964 roku został uhonorowany nagrodą za reżyserię przedstawienia Agnieszki Osieckiej "Niech no tylko zakwitną jabłonie" na V Festiwalu Polskich Sztuk Współczesnych we Wrocławiu. Te nagrody potwierdziły jego pozycję w środowisku teatralnym.
Życie prywatne i pochówek
Był mężem Romy Ligockiej i miał z nią syna, Jakuba. Po przeniesieniu się do Niemiec mieszkał i pracował w Monachium. Został pochowany na Cmentarzu Leśnym w Monachium.