| Dane osobowe | |
|---|---|
| Urodzenie | 9 marca 1918, Katowice |
| Śmierć | 9 sierpnia 2000, Wagrain |
| Zawód | |
| Rola | pisarz, scenarzysta, radiowiec, reżyser |
| Wykształcenie i praca | |
| Studia | Hochschule f. Kirche- und Schulmusik w Berlinie; studia w Jenie (teatrologia, muzykologia, germanistyka) |
| Pracodawca | Radio Bremen |
| Twórczość i nagrody | |
| Najważniejsze publikacje | „Immer nach Hause”, „Augenblicke” (1986) |
| Nagrody | Andreas–Gryphius–Preis (1963), Nagroda Eichendorffa |
Lutz Besch urodził się w Katowicach i kształcił się w szkole ludowej oraz w gimnazjum w tym mieście. W dorosłym życiu łączył działalność literacką z pracą radiową i reżyserską, co zyskało mu uznanie w środowiskach kulturalnych Niemiec i Austrii.
Życiorys i wykształcenie
Ojciec Bescha pochodził z Prus Wschodnich i pracował jako lekarz laryngolog. Rodzina mieszkała przy Friedrichstrasse 10 w Katowicach. W 1931 roku rodzina przeniosła się do Niemiec.
Maturę Besch zdał w gimnazjum w Nauen koło Berlina. Tam uczęszczał także na lekcje wiolonczeli u Hermanna Diemera. Następnie studiował w Berlinie w Wyższej Szkole Muzyki Kościelnej i Szkolnej.
W 1940 roku został poważnie ranny podczas kampanii francuskiej. Po rekonwalescencji kontynuował studia na Uniwersytecie w Jenie, gdzie w 1944 roku obronił doktorat poświęcony pisarzowi Hjalmaremu Bergmannowi. Przez dwa lata pracował jako asystent uniwersytecki, a później występował jako aktor i pełnił funkcje doradcy dramaturgicznego oraz reżysera w Erfurcie i Bremie.
Praca w radiu i życie w Austrii
Od 1951 roku Besch pracował w Radio Bremen, gdzie nawiązał bliską przyjaźń z austriackim pisarzem Heinrichem Waggerlem. W 1960 i 1961 roku był najpierw dyrektorem działu, a następnie od 1961 do 1966 roku pełnił funkcję zastępcy dyrektora programowego Radia Bremen.
Od 1964 roku był członkiem Komisji Historycznej ARD, a do sierpnia 1967 roku pełnił obowiązki szefa redakcji kultury. W 1968 roku osiedlił się w Wagrain w salzburskim Pongau; powiązała go z tym regionem przyjaźń z Waggerlem. Z okazji 70. urodzin Waggerla Besch wydał 10 grudnia 1967 roku broszurę „Heinrich Waggerl – genauer betrachtet”. Trzy lata po śmierci Waggerla opublikował jego spuściznę.
Twórczość literacka, tematyka i nagrody
Besch koncentrował się na formie narracji. Począwszy od tomu „Immer nach Hause” tworzył opowiadania i dłuższe formy prozatorskie; w 1986 roku opublikował zbiór 52 opowiadań zatytułowany „Augenblicke”. W swoich książkach wspominał szczególnie Górny Śląsk oraz epizody wyniesione z rodzinnych tradycji.
Do jego dorobku należą sztuki teatralne z lat 1951–1958, piętnaście książek wydanych między 1955 a 1986 rokiem, słuchowiska radiowe, reportaże i opowiadania radiowe, portrety telewizyjne oraz publikacje z zakresu historii muzyki. Za tom „Die barmherzigen Pferde” otrzymał w 1963 roku Andreas–Gryphius–Preis Gildii Artystów w Esslingen. Był także laureatem Nagrody Eichendorffa.
Członkostwa w organizacjach literackich
Lutz Besch należał do kilku organizacji i stowarzyszeń literackich oraz kulturalnych. Był członkiem Wangener Kreis, Fundacji Kulturwerk Schlesien, Engadiner Kollegium oraz austriackiego P.E.N.
Zmarł 9 sierpnia 2000 w Wagrain.
