| Dane osobowe | |
|---|---|
| Imię i nazwisko | Zygmunt Baranowski |
| Urodzenie | 29 września 1933, Sosnowiec |
| Śmierć | 15 maja 1985, Warszawa |
| Zawód / rola | Pułkownik, funkcjonariusz aparatu bezpieczeństwa i Milicji Obywatelskiej |
| Służba i stanowiska | |
| Szkolenie | Korpus Kadetów im. gen. K. Świerczewskiego (1950); roczna szkoła oficerska MSW w Gdańsku (1954–1955) |
| Gdańsk | Wydziały II i "T"; naczelnik Wydziału II KW MO (od 1973) |
| Szczecin | Zastępca komendanta ds. Służby Bezpieczeństwa KW MO (od czerwca 1975) |
| Katowice | Zastępca komendanta ds. Służby Bezpieczeństwa KW MO (marzec 1980–listopad 1984) |
| Warszawa | Dyrektor Departamentu IV MSW (15 listopada 1984–maj 1985) |
| Członkostwo | |
| Partia | PZPR; członek KW PZPR w Katowicach (od stycznia 1984) |
| Odznaczenia | |
| Główne wyróżnienia | Krzyż Oficerski i Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski; Medal 30-lecia i 40-lecia PRL; Złota Odznaka "W Służbie Narodu" |
| Pochówek | |
| Miejsce | Cmentarz Centralny w Szczecinie, kwatera 8B, rząd 7, nr grobu 10 |
Zygmunt Baranowski pełnił służbę w organach bezpieczeństwa PRL od lat pięćdziesiątych aż do śmierci. Pracował w Gdańsku, Szczecinie, Katowicach i Warszawie; w końcowym okresie kierował Departamentem IV Ministerstwa Spraw Wewnętrznych.
Życiorys i początki służby
Urodził się w Sosnowcu jako syn Stanisława i Władysławy. W 1950 roku wstąpił do Korpusu Kadetów im. gen. Karola Świerczewskiego w Warszawie. W 1954–1955 był słuchaczem rocznej szkoły oficerskiej w Krajowym Ośrodku Szkoleniowym MSW w Gdańsku.
Karierę zawodową rozpoczął w strukturach bezpieczeństwa w Gdańsku. Pracował w Wydziale II, a potem w Wydziale "T". W 1962 roku na własną prośbę wrócił do Wydziału II. W czerwcu 1970 został zastępcą naczelnika Wydziału II w komendzie wojewódzkiej MO w Gdańsku, a od 1973 roku pełnił funkcję naczelnika tego wydziału.
Awans i służba w Szczecinie oraz Katowicach
W czerwcu 1975 roku objął stanowisko zastępcy komendanta ds. Służby Bezpieczeństwa KW MO w Szczecinie. W marcu 1980 roku przeniesiono go do Katowic, gdzie został zastępcą komendanta ds. Służby Bezpieczeństwa i pełnił tę funkcję do listopada 1984 roku. Od stycznia 1984 był członkiem Komitetu Wojewódzkiego PZPR w Katowicach.
Jaką rolę miał w wydarzeniach na Śląsku i przy kopalni "Wujek"?
Jako szef katowickiej SB w czasie wprowadzenia stanu wojennego kierował pracami przygotowawczymi dotyczącymi planów pacyfikacyjnych śląskich zakładów pracy. W okresie ataku na kopalnię "Wujek" nadzorował jednostki SB w regionie. W trakcie tego wydarzenia obecna była grupa płk. E. Perka, która podlegała bezpośrednio Baranowskiemu.
W stanie wojennym odpowiadał za realizację akcji "Klon", która miała na celu wywieranie presji na działaczy opozycji. W czasie ataku na kopalnię "Wujek" zginęło dziewięciu górników.
Przeniesienie do Warszawy i Departament IV MSW
Bezpośrednio po zabójstwie ks. Jerzego Popiełuszki Baranowski został przeniesiony do Warszawy. Początkowo objął stanowisko wicedyrektora Departamentu IV MSW, a następnie został dyrektorem tego departamentu. Zmiany personalne w departamencie wiązały się z zatrzymaniem dotychczasowego wicedyrektora Adama Pietruszki oraz zawieszeniem dyrektora gen. Płatka.
Odznaczenia i miejsce pochówku
W czasie służby otrzymał m.in. Krzyż Oficerski i Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski. Otrzymał także Medale 30-lecia i 40-lecia Polski Ludowej oraz Złotą Odznakę "W Służbie Narodu". Po śmierci został pochowany na Cmentarzu Centralnym w Szczecinie, kwatera 8B, rząd 7, nr grobu 10.
Najważniejsze fakty
- 29 września 1933 — data urodzenia; urodził się w Sosnowcu.
- Szkolenie — Korpus Kadetów w Warszawie; roczna szkoła oficerska MSW w Gdańsku (1954–1955).
- Katowice — był szefem katowickiej SB w czasie stanu wojennego i ataku na kopalnię "Wujek".
- 15 listopada 1984 — objął stanowisko dyrektora Departamentu IV MSW; pełnił je do maja 1985.
- Cmentarz Centralny w Szczecinie — miejsce pochówku, kwatera 8B, rząd 7, nr grobu 10.
